Rok wydania: 1992, OKO
To był ważny dla mnie rok i to nie ze względu na publikację kolejnego tomiku. Kończyłam studia, a kilka dni po obronie dyplomu pojawił się na świecie mój syn, co było niewątpliwie najbardziej znaczącym wydarzeniem.
Na okładce jedna z moich kalkografii – przedstawia zapewne „wsiąkanie światła w zieleń”, albo liść, który „zrasta się z resztą siebie” (bardzo mnie wówczas zajmowało przenikanie makro i mikroświatów).
Sam tomik, a właściwie jego okładkę, też „podpisałam” jak grafikę: Dorota Suwalska/Wiersze, czyli autor – Dorota Suwalska, technika – wiersze.